Aynı şirket, farklı duygusal gerçeklik
Gallup'un verilerine göre liderler, bireysel katkı sunan çalışanlara kıyasla bir önceki gün 'yoğun yalnızlık' yaşadığını bildirme olasılığında 10 puan daha yüksek. Aynı karşılaştırmada liderler stres göstergesinde 7 puan, öfke göstergesinde 12 puan, üzüntü göstergesinde ise 11 puan daha yüksek skorlar bildiriyor.
Gallup uzmanı Vibhas Ratanjee, Forbes'ta kaleme aldığı analizde bu tabloyu şöyle özetliyor: 'Bu, liderlerin ve yönettikleri kişilerin aynı organizasyonun içinde yaşamadığının bir işareti.' Liderler ayrıca gün içinde gülme, gülümseme ya da keyif alma bildirme olasılığında da çalışanların gerisinde kalıyor.
Tükenmişlik biriktikçe karar kalitesi riske giriyor
Ratanjee, liderlerin yaşadığı bu duygusal yükü bir 'iyi oluş sorunu' olarak değil, doğrudan 'liderliğin şu anki zemin koşulu' olarak tanımlıyor: 'Tükenme dünde yaşıyor ve dün sürekli üzerine yazılıyor.' Ona göre net kafalı, uzun ufuklu düşünme talebi hiç bu kadar yüksek olmamışken, bu talebi karşılaması beklenen liderler en yalnız ve en tükenmiş grup haline geliyor.
Analiz, bu çelişkiyi 'liderler hem gelişiyor hem tükeniyor — ikisi de aynı anda doğru' başlığıyla özetliyor; yani yüksek performans göstermek ile duygusal olarak tükenmek, aynı kişide eş zamanlı yaşanabiliyor.
Türkiye için anlamı
Türkiye'de çoğu bağlılık ve iyi oluş programı çalışan kitlesini hedef alıyor; Gallup'un verisi, orta ve üst kademe yöneticilerin de en az çalışanlar kadar — hatta bazı göstergelerde daha fazla — duygusal yük taşıdığını gösteriyor. Yönetici bağlılık ve iyi oluş programlarını 'zaten iyi durumdalar' varsayımıyla ihmal etmek, uzun vadede karar kalitesini ve ekip yönetimini riske atabilir.
Liderlere yönelik akran desteği grupları veya düzenli, yargılamayan bire bir kontrol noktaları gibi görece düşük maliyetli müdahaleler, bu görünmez yükü hafifletmenin pratik bir başlangıcı olabilir.
