Güven ile fayda algısı arasında uçurum
30 Haziran 2026'da yayımlanan araştırmaya göre kuruluşların yalnızca yüzde 23'ü yöneticilerini kuşaklar arası ekipleri yönetmekte 'çok güvenli' olarak tanımlarken, yüzde 50'si bunu yalnızca 'kısmen güvenli' buluyor. 250-999 çalışanlı kuruluşların yüzde 34'ü ise yöneticilerinin bu konudaki güven düzeyini hiç değerlendiremediğini bildirdi.
Buna karşın katılımcıların yüzde 88'i geniş deneyim ve bakış açısı çeşitliliğini somut bir fayda olarak görüyor; yüzde 81'i bilgi paylaşımı ve mentorluğun geliştiğini, yüzde 71'i yedekleme planlamasına katkı sağladığını, yüzde 69'u sorun çözmenin iyileştiğini ve yüzde 57'si ekip kültürünün güçlendiğini bildiriyor.
Fayda biliniyor, uygulama eksik kalıyor
Araştırma, kuruluşların yaş çeşitliliğinin faydalarını büyük ölçüde kabul etmesine rağmen bunu yönetici gelişim programlarına sistematik olarak yansıtmadığını ortaya koyuyor; birçok kuruluş, kuşaklar arası ekip yönetimini ayrı bir yetkinlik olarak değil, genel liderlik eğitiminin bir parçası olarak ele alıyor.
Türkiye'de İş Kanunu kapsamında yaş ayrımcılığına karşı genel hükümler bulunsa da, dört kuşağın (Bebek Patlaması, X, Y, Z) aynı ekipte çalıştığı organizasyonların artmasıyla, yönetici gelişim programlarına kuşaklar arası iletişim ve çatışma yönetimi modüllerinin eklenmesi giderek daha kritik hale geliyor.
